Hardlopen is een wedstrijdsport. Zoals ik het zie een wedstrijd met en tegen jezelf. Er zullen altijd snelleren zijn dan jezelf en dat win je dus nooit, maar van jezelf kun je winnen maar ook verliezen. Gisteren heb ik voor het eerst in 3 jaar verloren.

Het afgelopen half jaar had ik hard getraind, zonder grote resultaten, maar met het vertrouwen dat dat een keer moest komen. Dat kwam in Meij en in Hoogkerk, zomaar. Daarna nog twee weken stevig getraind en gisteren had ik me als doel een tijd onder de 40 minuten gesteld.

Eigenlijk was ik de hele dag al bloed nerveus en dat bleef ik tot na de finish. Eerste km ging in 3:41 terwijl ik het tweede gedeelte van de eerste km al behoorlijk langzamer was gaan lopen. Dat was dus veel te snel. 5 km tijd was 19:45. Op schema maar op dat moment liep ik al in het rood. Rond de 7 km pikte Roelof aan en die kon nog vrolijk kletsen, ongelofelijk, maar ik was al te ver heen om nog te antwoorden. Roelof was in bloedvorm en ik probeerde bij hem aan te klampen en daar ging het helemaal mis. Het werd me nog net niet zwart voor de ogen. Ik moest eraf  en heb voor mijn gevoel zo'n 200 m gewandeld. Een ogenblik gedacht om uit te stappen, maar opgeven staat niet in mijn woordenboek. Laatste km ging weer in 4:00. Eindtijd: 41:07. Verloren.

Na afloop even uithijgen maar ik was zo kapot dat ik accute hoge nood had. Even verderop was een steiger in het damsterdiep. Daar maar even heen gelopen. Jan moet gedacht hebben dat ik het damsterdiep in ging springen. Pissen en balen gaat prima op zo'n steiger.

's Avonds met m'n kameraad op stap geweest. Aan het begin van de avond was er nog weinig volk dus we hebben het al snel op een zuipen gezet. Aan  het eind van de avond was het erg gezellig en we zijn dus niet gestopt met drinken. Vanmorgen werd ik wakker met een kater. De gedachte 'zuipen kan ik dus ook al niet meer' speelde door mijn hoofd.

Nu de nevelen weer wat uit het hoofd aan het trekken zijn denk ik dat het nog niet zo beroerd was. Zo'n 2,5 minuut sneller dan vorig jaar en dat was toen een PR.  Petje af voor alle winnaars.

Vooraf bij pa en ma langs geweest: in Hoogkerk ben ik getogen. We waren met zijn drie-en in Hoogkerk. Van te voren nog even gekletst: Michiel zocht nog een haas en dus ging ie ging achter mij aan. Roelof liep de hele wedstrijd dicht bij ons denk ik, maar ik heb hem nooit gezien.
Halverwege de race ging de hartslagmeter band van Michiel schuiven. Die hebben we in de loop naar mijn pa gegooid. Bij 7 km kreeg ik het gevoel dat Michiel me voorbij ging. Dus iets aangezet. Na een paar 100 m bleek dat het een andere vent was die naast me liep. Op de finish de stopwatch in gedrukt op 40:16. Wel lang gedroomd van zo'n tijd maar nooit gedacht dat de 40 minuten grens nu al zo dicht bij zou komen. Michiel en Roelof finishten ook binnen 41 minuten.

Zondag uitgefietst en maandag tijd om een uurtje uit te lopen dacht ik. Dat stond ook in het schema van Jan. Na 500 meter maar weer naar huis gesjokt met de tong op de knieen. Vervolgens 2 dagen op de bank gelegen, moe misselijk en hoofdpijn. Als dit de mexicaanse griep was valt die wel mee. Na 2 dagen discovery channel is het over. Vandaag, donderdag weer aan het werk gegaan. Tot de koffie nog niet vooruit te branden, daarna beter.

Onderweg naar het werk, voor 8 uur 's morgens dus, kwam ik al een Eemsmondrunner tegen. Wat verdwaasd zwaaide Anje terug.
Daar word ik dan wel wat kribbig van: daar had ik ook willen lopen i.p.v. met een hoofd vol watten in de auto.
Rare week. Nieuw PR, euforisch, maar de hele week nog niet gelopen.

Waar moet je als Eemsmondrunner/webmaster nou heen met je gedachtenspinsels en dingen die je tegenkomt en waar je het wel eens over wilt hebben met de groep of de wereld. De gasten kunnen het kwijt in het gastenboek.  Verslagen kun je kwijt bij de verslagen, maar een vergaarbak voor tips, ergernissen, mijmeringen, anekdotes en belevenissen tijdens trainingen etc is er nog niet. Daarom deze rubriek 'Onderweg''.

Als het nergens toe leidt haal ik het er wel weer af. Maar ik weet dat er binnen de groep wel een aantal mensen zijn, zoals overal, die over alles een mening hebben dus het zal ze niet moeilijk vallen es een keer wat op papier te zetten.  Makreel roken kan altijd nog.

Verder loop ik al een tijdje met het idee om onderweg wat foto's te maken en onder het mom van raad je plaatje een competitie te beginnen waarbij de runners dan moeten raden waar de foto gemaakt is. Dat kan een mooie stimulans zijn om eens wat verder te lopen dan je normaal doet of eens een andere route te nemen dan je vaste rondje op zaterdag. Wanneer er runners zijn die hier wat in zien, meld het even.

Hieronder, op verzoek, een foto van onze tuin, of wat er van over is. Ik ga er wel van uit dat de runners die het wilden zien zaterdag komen helpen met tegelen. Als we een beetje meehelpen zijn we om 4 uur klaar en kunnen we warm naar de Eemsmondloop.

RC